Wat Zien Ik

wat zien ik

1234 6789 1234  6789 1234 6789

Wat zien ik: een blik op het allerdaagse landschap

 De rubriek “Wat zien ik” in Wandelmagazine wil het gewone allerdaagse Nederlandse landschap onder de aandacht brengen. Dat gebeurt aan de hand van foto's die gemaakt worden voor het project Nederland in Beeld (www.nlinbeeld.org). Vanaf 2010 zijn vrijwilligers onder leiding van Jan van der Straaten bezig om heel Nederland systematisch op de foto vast te leggen en op de eerder genoemde website toegankelijk te maken. Over Nederland is een netwerk van 1 bij 1 km gelegd; in totaal 36.000 punten.

Bruynzeeldorp, Egmond

Erg groen maar ook best wel rommelig dit fotokwartet van nlinbeeld.org. Een zooitje struweel met wat schuurtjes ertussen. De bijna uitgebloeide koningskaars en de oranje bessen van de duindoorn in het noorden verklappen dat we in de duinen zijn. Maar huisjes midden in het duin dat kan toch alleen in België? Als het aan de grondeigenaar, PWN, had gelegen waren ze allemaal gesloopt.

Het wilde wonen van Almere Oosterwold

Op fotokwartet 150-483 van nlinbeeld.org  barst nieuw leven uit de grond. Kakelvers groen en gloednieuwe bouwwerken. Een meidoornhaag schiet vol blad, fruitbomen zetten knop en voor ons jonge spinazie en uien; daar zou je zo je tanden in willen zetten. En wat een bont gezelschap van bouwsels: veel planken en kunststof in blauw, groen, geel en zwart. Zelfs plastic, glas en roestende golfplaat. Is dit een krakerskolonie of een vluchtelingenkamp?

Bornrif: de ruige kust van Ameland

Op dit fotokwartet 173-609 van nlinbeeld.org zien we overal een uitgestrekte, grijsbruine zandvlakte. Afgezien van de gele strook zand van het strand in het noorden, zorgen alleen vegen en richels van grijsgeel zand voor wat afwisseling in de grauwe vlakte. Twee vissersboten varen in het noorden vlak onder de kust. Een duinenrij, bijna 1 km verderop, vormt de zuidelijke horizon. Aan de voet spiegelt een strook water. Je hoort de branding in de verte, wat gekwetter van een groepje rustende zeemeeuwen en het ruisen van de wind.

Zonnepark Heerhugowaard

Punt 118-522 van NLinbeeld.org ligt in de waard van Heer Hugo aan de noordkant van de groeikern met dezelfde naam. In zuidelijke en oostelijke richting zien we kale akkers, een enkele boerenhoeve en een bomenlaan. Het agrarische landschap dat in de kleine vierhonderd jaar na de drooglegging in 1630 nauwelijks is veranderd. In het westen en oosten is het andere koek. Daar zien we de installaties en hekken van een zonnepark en een blauwe doos op een bedrijventerrein. Een camera op een witte paal houdt ons in de gaten.

Nieuw bos: Horsterpark, Duiven

Dit fotopunt van www.nlinbeeld.org ligt op een dijkje in het Horsterpark. In het noorden zien we de trein van Arnhem naar Winterswijk voorbij schieten tussen twintig jaar oude bomen. Ook in de andere windrichtingen zien we jong bos afgewisseld met groen gras. In het zuiden en oosten ligt een fikse plas omzoomd met rietkragen. Op deze woensdagmiddag zijn er heel wat mensen: honden worden uitgelaten, kinderen spelen onder toezicht van hun moeders en het paviljoen aan de plas zit behoorlijk vol. In het paviljoen serveert René heel behoedzaam koffie met appeltaart. Hij is hier niet de enige persoon met afstand tot de afstand tot de arbeidsmarkt in het park. Zijn lotgenoten knippen het gras en snoeien de bomen. Buiten zetten stellingbouwers rap de kraampjes voor de kerstmarkt “Dickens in de Liemers” in elkaar.

Boskap Leenderbos

Het is een rustige herfstdag in het Leenderbos. We staan in een zestig meter brede strook van vijf kilometer lang waar zo’n tien  jaar geleden grote dennen, sparren en enkele berk stonden. De dooie takken liggen op de grond. Ook zie je nog een enkele stobbe, doorboord door insecten en bedekt met mos en paddenstoelen. Nu groeit er veel pijpenstrootje en wat struikheide. Overal schieten jonge berkjes, Amerikaanse vogelkers en een enkele den op. Dat gaat razendsnel. De vogelkers is net omgehakt en ligt in hopen bijelkaar. Op de achtergrond zijn de broers en zussen van de grote dennen en sparren te zien die hier stonden. In het westen loopt een half verhard grindweg uit de laatste wereldoorlog. Die voert naar een plek even verder in het bos waar een Duitse radar stond om Geallieerde vliegtuigen te spotten.

Burgers maken nieuwe natuur

Dit fotokwartet is genomen in het Binnenveld, vrijwel op de provinciegrens tussen het Gelderse Wageningen en het Utrechtse Veenendaal. We staan midden in een droog rietveld met wat pitrus. In het westen is de beboste hoogte van de Utrechtse Heuvelrug te onderscheiden. Ook aan de oostzijde is een glimp van de hoogte van de Veluwe te zien. Beide hoogten zijn ontstaan in de voorlaatste ijstijd toen het landijs het dal van Eem tot hier uitschuurde en de beide stuwwallen opwierp. Verder zijn in het noorden en oosten rijen populieren te zien van verschillende leeftijd.

Woeste Waal, Druten

We staan op het puntje van een krib die de grootste rivier van Nederland, de Waal, insteekt. Het is begin juli en laag water. We kunnen over de basaltblokken lopen. Een krib is een dam die bij laag water de rivier in een vaste bedding dwingt en zo voorkomt dat er ondieptes ontstaan. Alle stenen zijn bedekt met een grijs sliblaagje, dat bij het laatste hoogwater is afgezet en na droogvallen is gebarsten. In het noorden, westen en oosten is het stromende water te zien. Het kolkt om de punt van de dam. Die kribben zijn er niet altijd geweest.